وب2010

پیكان جوانان

Posted in وب 2 by mhmazidi on ژوئیه 23, 2007

مقدمه: اين پست بي‌شك منتقدان فراوان به همراه كامنتهایی سراسر نفرت و تهمت برايم بدنبال خواهد داشت.پيشاپيش بايد همه انها را با صبر و شكيبايي تحمل كنم.اما يك توضيح ساده و يك خواهش دارم.توضيح: من نه به عنوان يك وبلاگ‌نويس آی‌تی- چون كه سواد لازمه را ندارم- بلكه به عنوان يك كاربر معمولی اما مشتاق اينترنت اين حق را برای خود- و هر كاربر ديگری- قايلم كه نظر شخصي خودم را در وبلاگم در مورد يك سايت يا سرويس اعلام كنم( با تنها يك قيد:رعايت ادب و حرمت). خواهش: از خيل بزرگ منتقدانم خواهش بزرگی دارم و ان اينكه بدور از تعصب و عصبانيت، و بدون بيان برچسبهایی چون : بي‌سواد، مغرض، خائن، وطن‌فروش، بيگانه‌پرست و… با دقت اين نوشته را بخوانند و با دلايل خود، اشتباهات من را گوشزد كنند.كامنتها به روی همه- حتي كساني كه دوست دارند توهين كنند- باز است.سعي مي‌كنم خيلي صريح صحبت كنم.

من بسياری از سايتها و سرويسهای قدیمی ايرانی را به پيكان جوانان تشبيه مي‌كنم.

اين به معنی اهانت نيست.همه مي‌دانيم كه پيكان برای دهه 50 يك پديده فوق‌العاده بود.كسي در اهميت پيكان در صنعت اتوموبيل سازی ايران شك نمي‌كند.اما همان پيكان برای دهه 70 مشكل‌ساز و برای دهه 80 فاجعه بود! اينجا برای شروع، مشخصا تاكيدم بر روی سرويسهای وبلاگی رايگان وطنی است-هرچند در مورد بقيه نيز مي‌توان با همين متد بحث كرد.انها در شروع كار خود بسيار عالي بودند.همانها بودند كه خيل بسيار زيادی از مشتاقان اينترنتی را تغذيه مي كردند.اما متاسفانه همانطور كه پيكان در يك بازار بسته و بدون رقيب 30 سال هيچ‌ تحولی نداشت، اينها نيز دچار كرختی عجيبي در اين سالها شده‌اند.

گروهی اعتقاد داشتند بايد يكباره تمام مرزها را به روی اخرين ماشينهای روز دنيا باز كنيم و انها را بدون هيچ گمركی در اختيار مردم بگذاريم.بدون شك توليدات وطنی حتي توانایی مقاومت در حد چندماه را نداشتند و به ورشكستگی كشانده مي‌شدند.كساني كه منافعی در اين بازار بسته و انحصاری داشتند با مخالفت بسيار شديدی مقاومت نشان دادند. بعضی از كارشناسان راه‌حل بسيار عالمانه‌ای توصيه كردند: ما شروع مي‌كنيم به وارد كردن توليدات روز جهان اما با ميزان گمرك بالا.ولی هر سال درصد اين گمرك را كاهش خواهيم داد.در طی يك مدت زمان طولانی-مثلا 10 سال- بايد اين گمرك به حد صفربرسد. صنعت داخلی، با حمايت دولت از توليدكننده بايد خود را در طی اين مدت زمان به استانداردهای روز جهان برساند.

اين معقول‌ترين تصميم ممكنه بود.ايجاد يك برنامه طولانی مدت كه در ان مصرف‌كننده مطمئن است كه هر روز به محصولات بهتری دسترسي دارد و توليدكننده نيز مي‌داند كه اگر بخواهد در سالهای اينده در يك بازار رقابتي ادامه كار بدهد، نياز دارد كه تلاش كند و خود را توسعه دهد.متاسفانه اين برنامه علمی هرگز اجازه نيافت كه كامل رعايت شود.اما اجرای نصفه-نيمه ان منجربه اين شد كه امروز در خيابانهای كشور ما لااقل مي‌توانيم ماشينهایی چون زانتيا، پژو و… را هم ببينيم و گرنه بايد امروز نيز سوار بر ستاره درخشان صنعت خودروسازی وطن- پيكان جوانان- بوديم.

در مورد سرويسهای وطنی اعتقاد شخصي من -كه مي‌تواند 100 درصد اشتباه هم باشد- اين است كه انها از تكنولوژی روز بسيار عقب هستند.من تجربه سوار شدن بر تويوتا پريوس را دارم؛ در صورتی كه ديگران از من مي‌خواهند برای حمايت از صنايع و توليدات داخلی سوار پيكان شوم. هر ادم عاقلي نيز مي‌داند كه حركت از توليد پيكان به سمت توليد تويوتا پريوس يك شبه اتفاق نخواهد افتاد.اما اينكه به بهانه‌هایی چون حس وطن‌پرستي -حمايت از توليدكننده داخلی-طرد اجانب و… انتظار داشته باشيم كه پيكان سوار شويم كمي بي‌انصافي است.

پس چاره چيست؟ همان كاری كه من اكنون انجام مي‌دهم. درست است كه من يك وبلاگ‌نويس عادی و بي‌سواد هستم و تعداد خوانندگان وبلاگم از 200 نفر بالاتر نيست و هيچ دچار توهم هم نيستم كه يك تنه مي‌توانم كارهای بسيار انجام دهم؛ اما تمام سعي و تلاش خودم را انجام خواهم داد كه از مزيتهای سوار شدن بر تويتوتای پريوس بگويم و اشكالات فنی و غيرفنی پيكان را برشمرم.ديگران مي‌توانند من را وطن‌فروش، بي‌اطلاع، بي‌سواد، خدمه سرويسهای خارجی و …  بنامند، اما نمي‌توانند صورت مسئله را پاك كنند.انتظار ندارم سرويسهای وطنی يك روزه تبديل به رقيب قدر قدرتی برای  سرويسهای جهانی بشوند.اما اگر مي‌خواهند بجای مواجه شدن با لبه تيز انتقاد، همراهی و همكاری من و امثال من را داشته باشند بايد نشان دهند- يعني در عمل ثابت كنند– كه برای بهتر شدن خود تلاش مي‌كنند. مهم نيست چقدر در اين زمينه موفق مي‌شوند.مهم اين است كه تلاش كنند . تا روزی كه چنين تلاشي را از انها نبينم شديدترين و سخت‌ترين انتقادات را از انها خواهم كرد.انها بايد سرويسهای خود را با  تكنولوژی روز وب هماهنگ كنند.امروز داشتن كمربند ايمني-ايربگ- ترمزهای ABS – ديگر اموری تشريفاتي برای ماشينها نيستند.اگر ماشينهای ما ندارند بايد با شهامت اعلام كنيم كه نداريم اما با اين برنامه مشخص  در فلان زمان مشخص انها را در تمام ماشينهايمان تعبيه خواهيم كرد.اگر ماشينهای ما مي‌سوزند، تصادف مي‌كنند، سبب مرگ‌ و مير مي‌شوند؛ صاحبان صنايع ما موظفند  راسما مسئوليت انها را پذيرفته و عذرخواهی كنند.اينها اصول اوليه صنعت خودرو در تمام جهان است. اگر سايت يا سرويسي اين اصول بديهی اوليه را رعايت كند تجربه نشان داده كاربران، ان را با تمام اشكالات و نواقص ريز و درشت فني و غيرفني حمايت خواهند كرد.بهترين مثال برای اين موضوع سايت « دو در دو » است.اين چكيده پيام من برای عزيزانمان در سرويسهای وطنی است:

 وب 1 مرده. اگر مي‌خواهيد زنده بمانيدخود را با اصول وب 2 هماهنگ كنيد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: