به اميد ديدار
نتايج اوليه امتحان دستياري پزشكي امسال ساعاتي قبل اعلام شد. نتايجي محيرالعقول كه حرف و حديث بسيار زيادي دارد. اما تجربه ساليان متمادي نشان داده آنچه به جايي نرسد فرياد است.
بگذريم! اين وبلاگ دوباره به خاموشي خواهد رفت. وعده ديدار دوباره ما اسفند ٨٩.
هميشه شاد باشيد و
به اميد ديدار.
اپديت: بسيار ممنونم از محبتهاي شما خوانندگان گرامي كه با كامنتهاي خوبتون منو شرمنده خودتون كردين. واقعيت اين است كه وبلاگ نويسي ان هم در مورد يك موضوع تخصصي مثل آيتي كار دشواري است. بخصوص كه خوانندگان فهميده اين وبلاگ بسيار هم حساس هستند و بحق انتظار دارند كه مطلبي كه ارائه ميشود خالي از اشكال باشد. براي مني كه در اين زمينه اطلاعات كافي ندارم، نوشتن هر پست نياز به چندين و چند ساعت مطالعه پايهاي دارد. در بهترين حالت هم نوشتهها خالي از اشكال نخواهند بود. وبلاگنويسي براي من يك امر تفريحي نبوده و نيست بلكه يك روند خودآموزي مداوم هست. تمام اين روند خودآموزي هم در برابر ديدگان خوانندگان شكل گرفته است. تصور ميكنم علت توجهي هم كه به نوشتههاي اين وبلاگ شده همين آماتوري بودن نوشتههاست. همگان بخوبي احساس ميكنند كه يك شيفته اينترنت در زير چشمان آنها سعي ميكند درسهايش را خوب پس بدهد. هرچند بهترين نوآموزان هم نميتوانند در حد اساتيد فن ظاهر شوند. در اين بين هستند اساتيدي كه سالهاست نوآموزان بسياري را تحمل كردهاند و ديگر طاقت اشتباهات آماتوري را ندارند. به آنها نيز حق ميدهم.
اگر وبلاگنويسي نياز به دقت فراوان و مطالعه بسيار دارد اما در توييتر اينگونه نيست. به همين دليل براي آن دسته از عزيزاني كه تمايل دارند در يكسال آينده هرازگاهي با نوشتههاي كوتاهم مواجه شوند ميتوانند اكانتم در توييتر را دنبال كنند. سعي ميكنم هرگاه مطلب جالبي ديدگاهي نظري لينكي… در مورد وب بنظرم رسيد بي هيچ قيد و بندي در توييتر منتشر كنم. به اميد ديدار شما در توييتر:

آخی..دکتر جان ایشالا سال بعد قبول بشی . جات در گودر، فرفر و باز و توییتر سبز میمونه.
حیف . خیلی حیف …. ولی از گودر و فیس بوک دست نکش . لااقل گودر رو بی خیال نشو.
دلم برات تنگ میشه
آقای مزیدی، امیدوارم که در رسیدن به اهداف خود موفق باشید. هر چند اصلا خوب نیست که حداقل این چهار هزار و خورده ای مشترک فید خود رو تا چند ماه تنها بگذارید! امیدوارم گاهی برای رفع خستگی مطلبی در اینجا بگذارید.
با آرزوی موفقیت برای شما.
موفق باشی رفیق. جای خالی نوشتههات که این مدت نخواهی نوشت با هیچ نوشته وبلاگ دیگه ای پر نمیشه. خاکساریم پسر اسمایلی خودت!
تلاش مجددتون برای ادامه تحصیل برای من قابل تقدیره
ولی یک سوال البته میتوانید جواب هم ندهید
اگر خدایی ناکرده سال دیگر هم موفق نشدید باز هم یک سال دیکر برای قبولی تلاش میکنید یا نه
چرا ؟؟؟
سرکارمون گذاشتی دکتر؟ یه هفته میای یه سال میری و دوباره و دوباره و دوباره؟!
مثل خسوف کشوف شدی
صلاح کار خود بهتر میدانی. اما گمان نکنم از 24 ساعت شبانه روز، 24 ساعت درس بخوانی!! پس شاید هفتهای یک پست به درس آسیب نزند که هیچ باعث رفع خستگی خودت و خوانندگان شود!!
به هر صورت امیدوارم موفق و پیروز باشی.
متاسفم، دوست داشتم قبول می شدی. ان شاءالله سال بعد!
کار کار خودشونه!! چون قبلا گقته بودید که اگر پذیرفته نشید وبلاگنویسی رو رها میکنید شما رو از لیست پذیرفته شدگان خارج کردن و به هدف پلیدشون رسیدن!!
لااقل یک پست در ماه بذار دکتر جان!
خیلی دلمون تنگ میشه ها!
ان شاءالله پذیرفته شید.
خیلی دوست داریم دکتر. باز تازه بهت عادت کرده بودیم. خیلی دلمون برات می تنگه.
تا حالا از طرز تفکر و اندیشه و قلم کسی به اندازه شما لذت نبرده بودم.خداییش اینو جدی دارم می گم.
برات آرزوی موفقیت دارم
دکتر جان نکن این کار را با وبلاگستان
نبود شما ( هم خودتون ، هم مطالبتون) در فضاهای مجازی بسیار محسوس است همیشه، اما امیدوارم این نبودتون به قیمت نتیجهای ارزشمند برای خودتون ختم بشه.
موفق باشی دکتر
دوباره باید گرد رو بر روی گودر ببینیم یعنی؟
بدون مزیدی گودر مزه نداره
روزه چند دقیقه ای رو خرج کن دکتر
حداقل در زمان استراحت